وفات حضرت ام البنین (سلام الله علیها) رو تسلیت عرض میکنم

نگیر از شب من آفتاب فردا را

نبند روی من آن چشمه‏های زیبا را

تو گاهواره ماه و ستاره‏ها هستی

خدا به نام تو کرده است آسمان‏ها را

تو در ادامه هاجر به خاک آمده‏ای

که باز سجده کنی امتحان عظمی را

خدا سپرده بدستت چهار اسماعیل

که چشمه چشمه گلستان کنند دنیا را

چه کرده‏ای که به آغوش مهربانی تو

سپرده‏اند جگر گوشه‏های زهرا(س) را

بگو چه بر سر بانوی آب آمده است

که باز می‏شنوم رود رود دریا را

تبر چگونه شکسته‏ست شاخه و برگ تو را

چطور خم شده‏ای بر زمین، سپیدارا!

بخوان! دوباره بخوان با گلوی مرثیه‏ها

حدیث تشنه‏ترین دست‏های صحرا را

از آسمان به زمین آمده است گیسویت

که سربلند کند دختران حوّا را

اگر تو نمانی غم . بی عدد می شود

نباشی برای علی (ع) بد می شود

ببین میتوانی میتوانی بمان

عزیزم تو خیلی جوانی بمان

آقای عزادارم سرت سلامت

بر رخ آينه چين افتاده

او كجا؟ كي؟ به زمين افتاده؟

قاب آيينه چرا زخمي بود؟

مگر از بام ، زمين افتاده؟

ورم پلك كبودش گويد

دست يك سنگ لعين افتاده

چهره ي روشن او لك دارد

بر رخش جوهر كين افتاده

گفت: سجاده ي او نيمه شبي

رفت از حال- ببين- افتاده

روح هر آينه اي حساس است

چه كشيده است كه چنين افتاده؟

مادر! تو بر مزار شهيد عزيز خويش يك كاسه آب يخ يك دسته گل بيار زيرا كه من هنوز در اين خوابگاه خويش لب تشنه حياتم دل تشنه وطن زيرا مني كه رفته به اين خواب جاودان دلداده بهار و گل و سرو و لاله‏ام من بيست ساله‏ام مادر! تو از براي خدا گريه سرمده ديگر بجاي آه و فغان و غم و الم با من بده بشارتي از مام ميهنم مادر! بگو، بگو كه چه شد كارزار ما؟ پيروزي آمده؟ صلح است برقرار؟ سرباز اگر كم است بگو، مادر عزيز! اينجا هزار مرد دگر هست مثل من ما را نمانده طاقت خفتن ميان خاك گر كارهاي بد است بگو، مادر عزيز! خيزيم هر يكي از گور خويشتن ـ «يا مرگ»! «يا وطن»!

اسکندر ختلانی

چقدر دلم میخواست امسال برم جایی که عطر شهدا بیشتر از همیشه پیچیده ...

قسمت نشد امسال راهی نور بشم ...

کاش همیشه در کودکی می ماندیم تا بجای دلمان پاهایمان زخم می شد.

.

.

.

مجنون شدم که راهي صحرا کني مرا

گاهي غبار جاده ي ليلا، کني مرا

کوچک هميشه دور ز لطف بزرگ نيست

قطره شدم که راهي دريا کني مرا

پيش طبيب آمده‌ام، درد مي‌کشم

شايد قرار نيست مداوا کني مرا

من آمدم که اين گره ها وا شود همين

اصلا بنا نبود ز سر وا کني مرا

حالا که فکر آخرتم را نميکنم

حق ميدهم که بنده دنيا کني مرا

من، سالهاست ميوه ي خوبي نداده‌ام

وقتش نيامده که شکوفا کني مرا

آقا براي تو نه ! براي خودم بد است

هر هفته در گناه، تماشا کني مرا

من گم شدم ؛ تو آينه‌اي گم نمي‌شوي

وقتش شده بيائي و پيدا کني مرا

اين بار با نگاه کريمانه‌ات ببين

شايد غلام خانه زهرا (س) کني مرا