قفنوس و درد دل با امام زمان

عید سعید قربان مبارک

و در این نزدیکی، پای آن کاج بلند، لای شب بوها ، کنار گنجشککی پر شکسته ، کنار سفره های خالی از غذا همدم یک تنها که در گوشه دنجی زانو بغل نشسته، در صدای قهقه یک کودک، همصحبت کودکی گرسنه و فقیر، همبازی کودکانه یک کودک مرفه، در زلال اشک یک مادر ، در پینه های دستهای پینه بسته پدر ، صحرای عرفات ، میان صفا و مروه ، همه جا و همه جا و همه جا . .. باخبر از دل من ، همدمم در غم و در شادی ، از من به من نزدیکتر ، اله من رب من حبیب من محبوب من

خدای من

کمکم کن آرزوهای باطل را در منای قلبم قربانی کنم

چقدر با عرفه سال قبل فرق کردیم؟ چقدر به حرفهایی که زدیم و عهدهایی که بستیم پایبند بودیم؟ چقدر معصومیت از دست رفته داریم؟ چقدر . . . ممکنه این عرفه آخرین فرصت باشه .......

+ نوشته شده در سه شنبه بیست و هفتم آذر 1386ساعت 10:19 توسط قفنوس |

باز هم عرفات و . . .

عرفات نام جايگاهي است كه حاجيان در روز عرفه (نهم ذي الحجه) در آنجا توقف مي كنند و به دعا و نيايش ميپردازند و پس از برگزاري نماز ظهر و عصر به مكه مکرمه باز ميگردند و وجه تسميه آنرا چنين گفته اند كه جبرائيل عليه السلام هنگامي كه مناسك را به ابراهيم مي آموخت، چون به عرفه رسيد به او گفت «عرفت» و او پاسخ داد آري، لذا به اين نام خوانده شد. و نيز گفته اند سبب آن اين است كه مردم از اين جايگاه به گناه خود اعتراف ميكنند و بعضي آن را جهت تحمل صبر و رنجي ميدانند كه براي رسيدن به آن بايد متحمل شد. چرا كه يكي از معاني «عرف» صبر و شكيبايي و تحمل است.

صحراي عرفات همايش شناخت و خودسازي امام حسين (ع)

حضرت سيدالشهدا، امام حسين (ع) نيز بعد از ظهر روز عرفه همراه با فرزندان و گروهي از اصحاب از خيمه هاي خود در صحراي عرفات بيرون آمدند، و روي به دامن «كوه رحمت» نهادند و در سمت چپ كوه روي به كعبه، همايشي تشكيل دادند، كه موضوع آن بمناسبت روز عرفه (روز شناخت)، شناخت و سازندگي بود. اين همايش، تنها جنبه علم و معرفت نداشت بلكه شناخت توأم با عمل و سازندگي و تزكيه و خودسازي بود و فهرست مطالب آن عبارت بودند از:

1ـ شناخت خدا و صفات الهي.

2ـ شناخت خود يا خودشناسي.

3ـ شناخت جهان.

4ـ شناخت آخرت.

5ـ شناخت پيامبران.

6ـ خودسازي با صفات الهي.

7ـ پرورش نفس با كمالات الهي.

8ـ توبه و بازگشت به خداي مهربان.

9ـ دور كردن صفات نكوهيده از خود با تسبيح پروردگار.

10ـ فراگيري راه تعليم و تربيت از خدا.

11ـ شناخت و درخواست بهترين مسئلت ها.

12ـ تبديل خود پرستي نفس به خدا پرستي.

13ـ تبديل خود برتر بيني نفس به تواضع و فروتني.

14ـ تبديل خودخواهي نفس به ايثار و غير خواهي.

15ـ تعليم مفاهيم و ادبيات قرآن.

+ نوشته شده در سه شنبه بیست و هفتم آذر 1386ساعت 8:34 توسط قفنوس |

حضرت ثامن الحجج مقدمت گلباران

میلاد نور مبارک

آهو از كجا فهميد

بايد از تو يارى خواست؟

از پناه تو بايد

سايه اى بهارى خواست؟

آهو از كجا فهميد

با تو مى شود آرام؟

با نگاه تو آهو

پيش پاى تو شد رام

تو به مهربان بودن

شهره در زمين بودى

مهربان فراوان بود

مهربان ترين بودى

مى دهى نجات از مرگ

آهوى فرارى را

مى كنى جدا از او

ترس و بيقرارى را

السلام علیک یا علی بن موسی الرضا المرتضی

السلام علیک ایها الامام الرئوف

           مـى دويـدم روز و شـب در دشت ها         مـى دويـدم روز و شـب در دشت ها
           توى كوه و دشت و صحرا، روز و شب       مـى دويـدم، تـا كـه مـى ديدم تو را
           كـاش روزى مـى نـشـستـى پيش من          مـى كـشـيدى دست خود را بر سرم
           شـاد مـى كـردى مـرا بـا خـنده ات            دوسـت بـودى بـا من و با خواهرم
           چـون كـه روزى مادرم مى گـفت: تو          دوسـت بـا يـك بـچه آهو بوده اى
           خـوش بـه حـال بچه آهـويى كه تو             تـوى صـحـرا ضـامن او بوده اى
           پـس بـيـا! مـن بـچه آهو مى شوم              بـچـه آهـويـى كـه تنها مانده است
           بـچـه آهـويـى كـه تـنها و غريب               در مـيـان دشت و صحرا مانده است
           روز و شـب در انـتـظارم، پس بيا              دوسـت شـو بـا من، مرا هم ناز كن
           بـنـد غـم را از دو پـاى كـوچـكم                 بـا دو دسـت مـهـربـانـت باز كن

حضرت امام رضا (ع):

تزاوَرُوا تحـابـوا و تصـافحُـوا و لا تحـاشمـوا

به دیدن یکدیگر روید تا یکدیگر را دوست داشته باشید و دست یکدیگر را بفشارید و به هم خشم نگیرید.

(بحارالانوار،ج78،ص 347)

+ نوشته شده در پنجشنبه یکم آذر 1386ساعت 8:8 توسط قفنوس |